DANCING YOUR DREAM AWAKE - regular edition
Dancing Your Dream Awake is a visual journey through space and time, inspired by the metaphor of life as pilgrimage.
Created over 20 years across four continents—Europe, Asia, Africa and South America—the book is a subjective chronicle. Through close personal relationships, the photographer explored indigenous traditions, religions and customs, focusing on the universality of human experience, shared archetypes and that which unites us.
Featuring 63 black-and-white photographs, the work evokes the mystery of the cycles of life drawing on the concept of “dreaming” found in shamanic traditions.
- Lensculture Black and White Photography Awards 2025 – 3rd Prize, Series category, for the project “Dancing Your Dream Awake”
- Tokyo International Photography Awards (TIFA) 2025 – Gold Award and Honorable Mention
- International Photography Awards (IPA) 2025 – 3rd Prize
- Grand Prix Photo Book 2024 – Grand Press Photo, Warsaw
- Photography Book of The Year 2025 – Honorable Mention, Łódź
- Fotopolis Reader’s Poll 2024 – 2nd Place
Dancing Your Dream Awake is a visual journey through space and time, inspired by the metaphor of life as pilgrimage.
Created over 20 years across four continents—Europe, Asia, Africa and South America—the book is a subjective chronicle. Through close personal relationships, the photographer explored indigenous traditions, religions and customs, focusing on the universality of human experience, shared archetypes and that which unites us.
Featuring 63 black-and-white photographs, the work evokes the mystery of the cycles of life drawing on the concept of “dreaming” found in shamanic traditions.
“A skillful fusion of craftsmanship and meta-language allows the work to be read as an invitation to a spiritual journey across all latitudes. It is a conscious reference to the tradition of late-20th-century classical documentary photography, one that leaves room for intimate reflection. This is photography of contemplation—not intervention. The book stands as one of the most sincere photographic projects of recent years. Everything resonates in harmony: the title, the form, and the rhythm of the edit, creating a mature summation of twenty years of the artist’s work”.
Grand Press Photo Jury
Dancing Your Dream Awake is a visual journey through space and time, drawing on the metaphor of life as a pilgrim’s journey. The book’s motto is a quote from one of Rainer Maria Rilke’s poems from The Book of Hours, in which the Creator commands a person to go to the limits of their longing, to find the country called life and to experience everything: beauty and terror.
The book is a subjective chronicle created over the span of 20 years in various locations across four continents: Europe, Asia, Africa and South America. Through close, personal relationships, the photographer explored indigenous traditions, diverse religions and customs, focusing on the universality of individual experience, shared archetypes and those aspects that connect people regardless of their origin. It’s a quiet and meditative story about coexistence with the world.
The 63 black-and-white photographs, abstracted from their original context, metaphorically refer to the nature of the cycle of life and its mystery. The visual language is poetic and dreamlike, with the sequence intentionally designed to rhythmically weave lyricism and drama, encompassing a wide range of emotions and associations. The deliberate references to pictorialist or neo-romantic imagery, as well as the use of analogue photographic processes, emphasise the value of returning to direct experience and contemplation of reality — especially in our times, when virtualisation and the values of mass culture contribute to a disconnection from the physical and biological essence of life.
The title refers to the concept of “dreaming,” which in many indigenous, shamanic cultures —as well as in post-Jungian psychology — describes an alternative state of mind that is an essential part of the material world, though invisible and which allows us to embrace both the physical and spiritual dimensions of reality. We are unaware of the power of dreaming. Yet the world around us is multidimensional, and every element of the universe interacts with us. We can interpret its meaning on multiple levels when we remain connected to the dreaming.
- Lensculture Black and White Photography Awards 2025 – 3rd Prize, Series category, for the project “Dancing Your Dream Awake”
- Tokyo International Photography Awards (TIFA) 2025 – Gold Award and Honorable Mention
- International Photography Awards (IPA) 2025 – 3rd Prize
- Grand Prix Photo Book 2024 – Grand Press Photo, Warsaw
- Photography Book of The Year 2025 – Honorable Mention, Łódź
- Fotopolis Reader’s Poll 2024 – 2nd Place
Copyright: Anita Andrzejewska
Title: Dancing Your Dream Awake
Publisher: self-published
Photography: Anita Andrzejewska
Text: Anita Andrzejewska
Design: Kasia Kubicka, Anita Andrzejewska
Photography editor: Monika Szewczyk-Wittek, Anita Andrzejewska
Scanning and preparation: Tomasz Kubaczyk
Language: Polish / English
Translation: Jamie Fyson Howard
Print: Argraf
Size: 24 x 33 cm
Pages: 136
63 black and white photographs
Print run: 500 copies
ISBN: 978-83-964039-2-6
Nina Giba
Jury Grand Press Photo
The winning photo book captivated the jury with its sensitivity. Spectacularly quiet and free of sensationalism, this is a personal travel story that refrains from turning the lens on the photographer herself. There is no, of nature, no showy exoticism on display; this is not a story about conquering the world but about coexisting with it.
And it is for this maturity in visual storytelling — sincere and poetic, economical and decisive, like 20th-century documentary photography that discovered beauty hidden in the ordinary — we are honoured to award the title of Photo Book of the Year in the Grand Press Photo 2025 competition to Anita Andrzejewska for her book Dancing Your Dream Awake.
Dariusz Czaja, antropologist
Dream, image, fleeting meaning
Entering into the world of dreams,” wrote the distinguished semiotician Yuri Lotman, “ancient man, who had not yet developed a written language, found himself confronted by a space which was similar to real space but which, simultaneously, was not reality. It was natural for him to assume that this world had a meaning, but its meaning was unknown.”
The assumption that we have already grasped the meaning of dreams, or that we will eventually unravel their mysteries, is rooted in the illusion of perspective and the conceitedness of humanity in the modern world.
Some have boldly claimed that dreams, which metaphorically represent the substance from which human existence is shaped (as famously articulated by Shakespeare: “We are such stuff as dreams are made on”), have been thoroughly comprehended. In other words, that we know what we are talking about when we triumphantly expound upon the subject of dreams.
However, it turns out that more often than not, we do so in vain. While the physiology of sleep is well understood, and many inquiries into the origins of dreams have been answered, few acknowledge that science, particularly in its Western framework, is fundamentally inadequate in addressing the core question: how to interpret the content and symbolism of dreams. The scientific method is an exceptionally inadequate tool for understanding dream images. It seems that dreaming is in essence an enigma, a kind of pure form, a space waiting to be filled.
Indeed, dreams remain steadfastly resistant to unequivocal decoding. Dream dictionaries, despite their elaborate structures and interpretation guidelines, offer little assistance. Whether we turn to figures from antiquity such as Artemidoros, or modern oneirologists like Freud or Jung, the latter two cloaked in the guise of science, it becomes evident that they all are treading into the realm of the unknown, deluding us with promises of definitive and verifiable knowledge.
One of the most amusing ironies in the humanities is the observation that Freud’s patients dream in a ‘Freudian’ manner, while Jung’s patients dream in a ‘Jungian’ manner.
This would mean that the horror vacui, which likely tormented both of these great minds, led them to populate the obscure domain of dreams with their personal fantasies as they earnestly attempted to unravel the mysteries of dreams through their scholarly work.
We now realise that no dictionary will ever be capable of decoding the semantic complexities of dream images. It seems as though the dream itself is its own explanation.
The ontology of dreams presents an overt paradox; they both reveal and conceal. As Pavel Florensky, the eminent Russian theologian, wrote, ‘Dreams are essentially those images that separate the visible world from the invisible, dividing and simultaneously connecting those worlds.’ Dreams offer glimpses into another dimension of reality, while simultaneously guarding its secrets, granting access and denying entry in equal measure. On one hand, dreams serve as gateways to the unconscious and the irrational; on the other, they erect barriers to shield the fleeting truths they unveil.
Dream imagery inherently occupies a liminal space: existing on the fragile, indistinct boundary between the visible and the invisible. Nonetheless, they serve as tangible, albeit only faintly interpretable, promises of touching a sphere to which discursive reason has no access. Therefore, the place of dream images (as well as other images) is in the realm of art, in that dark and paradoxical sphere to which intuition lightly sprinkled with reason leads.
Photography is a frozen slice of time. But not all photography is created equal. Photography that is not merely a routine, conventional, unreflective reproduction of reality, but rather an attempt to delve into its sensory surface, inevitably carries a certain characteristic excess. An excess of meaning. That meaning almost palpably extends beyond the frame of the photograph, refusing to be localised within it. It unravels in all directions, transcending its surface, hovering in space along with the viewer. It does not allow itself to be pinned down, named, or defined. We then witness the emergence of symbolic images, entering the dark territories of metaphorical references. Photographs resemble waking dreams: images that are a strange amalgamation of dream, imagination, and reality.
Yes, photography can be likened to a waking dream. A fascinating dream stretched between the poles of beauty and horror. Feet placed evenly on a stone ledge. A snake slithers towards them. Time hangs on a knife-edge, nothing is yet decided. Tension mounts.
Piotr Matywiecki, poet
After Black
This album is an adventure in blackness, an adventure of the eyes longing for forms of the world to emerge from the darkness, an adventure of the imagination that will bring those forms into the light. It is one of those rare works where the world reveals itself in the black light of both the beginning and the end. After turning the last page, we see the world in its first and final form.
Jack Kornfield, Buddhist teacher, writer, PhD in clinical psychology
Anita’s photographs are beautiful. They invite us to a mindful, loving sensitivity, encouraging us to once again notice the mysterious visual forms that life continuously presents to our eyes.
This book is amazing! This is now the best book in my collection. These details. The perfect print. The wonderful paper. The thread stitching. Your thoughts as a slightly transparent guide between the pages. And I stopped breathing when I opened the empty table in the middle. Everything is just right. The cover. The envelope. And you can feel your presence in the pictures. It’s not just a printed book. The tonal values are insane. Each page is consciously and carefully placed. This is a masterpiece.
I can see these pictures when close my eyes and keep them in my mind like dreams!
I have no words … images and text beautiful and touching and book design superb …
The book is breathtaking — the most beautiful photography book of the year, in every detail. I keep returning to it with admiration and emotion. The concept, the design, the entire narrative — text and images — carry a sense of rhythm, even of sound. An extraordinary talent.
It is extraordinary in every respect. A beautiful object, produced with sensitivity, elegance, subtlety, and exceptional refinement, yet in all its nobility it never overwhelms the image itself—its content or its message.
Beautiful works, an excellent edit, the paper and the cover. The text and those small, seemingly modest graphic touches. I am happy that my library has been enriched by this publication.
The book is wonderful. It calls for silence and focus; it is meditative.
This album is not only compelling, but I believe it also sets new standards in its field.
PL
Dancing Your Dream Awake to wizualna podróż przez przestrzeń i czas, odwołującą się do metafory życia, jako wędrówki pielgrzyma.
Tworzona na przestrzeni 20 lat na czterech kontynentach — w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Południowej — książka stanowi subiektywną kronikę. Poprzez bliskie, osobiste relacje fotografka badała rdzenne tradycje, religie i obyczaje, koncentrując się na uniwersalności ludzkiego doświadczenia, wspólnych archetypach oraz tym, co nas łączy.
Złożona z 63 czarno-białych fotografii praca przywołuje tajemnicę cykli życia, czerpiąc z koncepcji „śnienia” obecnej w tradycjach szamańskich.
„Umiejętne połączenie rzemiosła i metajęzyka, pozwalającego odczytać zaproszenie do podróży duchowej pod każdą szerokością geograficzną. Za takie nawiązanie do tradycji klasycznej fotografii dokumentalnej końca XX wieku, w którym nie brakuje intymnej przestrzeni do namysłu. Bo to fotografia kontemplacji – nie interwencji. Ta książka to jeden z najszczerszych projektów fotograficznych ostatnich lat. Wszystko w niej współbrzmi: tytuł, forma, rytm edycji, tworząc dojrzałe podsumowanie dwudziestu lat pracy artystki”.
Jury Grand Press Photo
Dancing Your Dream Awake jest wizualną podróżą w przestrzeni i czasie, odwołującą się do metafory życia, jako wędrówki pielgrzyma. Mottem książki jest cytat z jednego z wierszy Rainera Marii Rilke’go z tomu Księga godzin, w którym Stwórca nakazuje człowiekowi pójść na skraj jego tęsknoty, odnaleźć krainę zwaną życiem i doświadczyć wszystkiego: raju i strachu.
Książka jest subiektywnym dokumentem, powstałym na przestrzeni 20 lat w różnych miejscach na obszarze czterech kontynentów: Europy, Azji, Afryki i Ameryki Południowej, gdzie autorka nawiązując bliskie, osobiste relacje, eksplorowała rdzenne tradycje, zróżnicowane religie i obyczaje, skupiając się na uniwersalności jednostkowego doświadczenia, na wspólnych archetypach, i na tych aspektach, które łączą ludzi, niezależnie od pochodzenia.
63 czarno-białe fotografie, wyabstrahowane z kontekstu, w metaforyczny sposób odnoszą się do natury cyklu życia i jego tajemnicy. Język tych obrazów jest poetycki i oniryczny, a sekwencja ma w założeniu rytmicznie przeplatać lirykę i dramatyzm, obejmując szerokie spektrum emocji i skojarzeń. Świadomie odwołania do obrazowania w typie piktorialnym lub neoromantycznym oraz manualnego procesu fotograficznego, podkreślają wartość powrotu do bezpośredniego doświadczania i kontemplowania rzeczywistości w obecnych czasach, kiedy wirtualizacja i wartości kultury masowej prowadzą do oderwania od realności fizycznego i biologicznego życia.
Tytułowy „dream” odnosi się do pojęcia „śnienia”, które w wielu rdzennych kulturach o korzeniach szamańskich oraz w post-jungowskiej psychologii procesu Arnolda Mindell’a opisuje inny stan umysłu, który jest istotną częścią świata materialnego, choć niewidoczną i wskazuje na możliwość objęcia ludzką percepcją doświadczenia świata fizycznego oraz jego wymiaru duchowego. Nie jesteśmy świadomi mocy śnienia. Tymczasem to, co nas otacza, jest wielowymiarowe i każdy element wszechświata wchodzi z nami w interakcję. Możemy wielowymiarowo interpretować jego znaczenie, pozostając połączeni ze śnieniem.
- Lensculture Black and White Photography Awards 2025 – 3 nagroda, kategoria Series, za projekt „Dancing Your Dream Awake”
- Tokyo International Photography Awards (TIFA) 2025 – Złoto i Wyróżnienie
- International Photography Awards (IPA) 2025 – 3 nagroda
- Grand Prix Photo Book 2024 – Grand Press Photo, Warszawa
- Fotograficzna Publikacja Roku 2025 – Wyróżnienie, Łódź
- Plebiscyt Fotopolis 2024 – 2 miejsce
Copyright: Anita Andrzejewska
Tytuł: Dancing Your Dream Awake
Wydawca: self-published
Fotografie: Anita Andrzejewska
Tekst: Anita Andrzejewska
Projekt graficzny: Kasia Kubicka, Anita Andrzejewska
Edycja: Monika Szewczyk-Wittek, Anita Andrzejewska
Skanowanie i przygotowanie do druku: Tomasz Kubaczyk
Język: polski, angielski
Tłumaczenie: Jamie Fyson Howard
Druk: Argraf
Format: 24 × 33 cm
Liczba stron: 136
63 czarno-białe fotografie
Nakład: 500 egzemplarzy
ISBN: 978-83-964039-2-6
Nina Giba
Jury Grand Press Photo
Decyzją naszego jury zwyciężyła książka zachwycająca światłoczułością. Spektakularnie cicha, pozbawiona sensacji, historia podróży osobistej, rezygnująca z kierowania obiektywu na siebie. Nie znajdziemy w niej romantyzowania natury ani pokazowej egzotyki, bo to nie jest opowieść o zdobywaniu świata, lecz o współistnieniu z nim. I za tę dojrzałość opowiadania obrazem – szczerą i poetycką, oszczędną i zdecydowaną, jak fotografia dokumentalna XX-wieku, która odnajdywała piękno ukryte w zwyczajności, mamy zaszczyt przyznać tytuł Photo Book of the Year w konkursie Grand Press Photo 2025 Anicie Andrzejewskiej za jej Dancing Your Dream Awake.
Dariusz Czaja, antropolog
Sen, obraz, zwiewne znaczenie
„Wstępując do świata snów – pisał Jurij Łotman, znakomity semiotyk – archaiczny, nie znający jeszcze pisma człowiek wkraczał w przestrzeń, która przypominała tę realną, ale jednocześnie była czymś innym niż rzeczywistość. Mógł on naturalnie przypuszczać, iż świat ten posiadał znaczenie, ale znaczenie to nie było dla niego dostępne”.
Tylko złudzenie perspektywiczne i pycha ludzi nowoczesnych, każą nam wierzyć, że sen to zjawisko dobrze już znane, albo że z czasem zbliżymy się w pełni do rozwiązania jego zagadki. Choć są śmiałkowie, co utrzymują, że sen – nawiasem mówiąc, materia, z której zostaliśmy utworzeni (pamiętamy szekspirowskie: „We are such stuff as dreams are made on”) – został już wystarczająco poznany i rozpoznany. Inaczej mówiąc: że dobrze wiemy, o czym mówimy, wzywając czasami triumfalnie imię snu. Okazuje się, że najczęściej jednak: wzywamy nadaremno. Owszem, fizjologia snu ma się dobrze i na wiele pytań odnośnie genezy marzeń sennych nam już odpowiedziała. Ale wciąż mało kto przyjmuje do wiadomości, że nauka (w zachodnim rozumieniu) jest w istocie bezradna, gdy próbuje odpowiedzieć na pytanie zasadnicze: jak rozumieć to, co nam się śni, jaka jest semantyka obrazów sennych. Metoda naukowa jest wyjątkowo mało poręcznym instrumentem do zrozumienia obrazów sennych. Wygląda na to, że sen jest esencjalną enigmą, czymś w rodzaju czystej formy, przestrzenią czekającą dopiero na wypełnienie.
Tak, sny wciąż twardo bronią się przed ostatecznym rozkodowaniem. Nie pomagają w niczym senniki, których konstrukcja i reguły tłumaczenia same wymagają wyjaśnienia. I bez znaczenia jest, czy mówimy o starożytnym klasyku – Artemidorosie, czy o nowożytnych onejromantach (scjencją podszytych) spod znaku Freuda, czy Junga. Pora przyjąć, że wszyscy oni wkładają głowę w nieznane, łudząc nas obietnicą wiedzy pewnej i sprawdzalnej. Jeden z najzabawniejszych dowcipów humanistyki ostatnich lat brzmi: jest coś nieodparcie śmiesznego w tym, że pacjenci Freuda śnią po freudowsku, a pacjenci Junga po jungowsku. Oznaczałoby to, że horror vacui, dręczący zapewne obydwu wielkich badaczy, sprawiał, że w zbożnym dziele wytłumaczenia nam sennych zagadek, ciemną przestrzeń snu zapełniali jedynie własnymi fantazmatami. Wiemy już, że nie ma wiarygodnego słownika, przy pomocy którego można by rozkodować semantykę obrazów sennych. Wygląda to tak, jak gdyby sen był swoim własnym wytłumaczeniem.
Ontologia snu jest jawnie paradoksalna; sen jednocześnie otwiera i zamyka. „Marzenia senne – pisał Paweł Florenski, wielki rosyjski teolog – są w istocie owymi obrazami, które oddzielają świat widzialny od niewidzialnego, dzielą i równocześnie łączą owe światy”. Dają dostęp do innej sfery rzeczywistości, wzbraniając równocześnie wejścia do środka. Z jednej więc strony, sen jest bramą otwierającą nieświadome i irracjonalne, z drugiej, jest ścianą broniącą tajemnic, które migawkowo ujawnia. Obrazy senne są ze swej natury graniczne: mieszczą się na cienkiej, słabo definiowalnej granicy między światem widzialnym i niewidzialnym. Tak czy inaczej są uchwytną, choć słabo czytelną obietnicą dotknięcia sfery, do której rozum dyskursywny nie ma żadnego dostępu. Dlatego miejsce obrazów sennych (tak jak i innych obrazów) jest w przestrzeni sztuki, w tej ciemnej i paradoksalnej sferze, do której prowadzi intuicja lekko tylko przyprószona rozumem.
Fotografia to zamrożony kawałek czasu. Ale fotografia fotografii nierówna. Fotografia, która nie jest jedynie rutynowym, konwencjonalnym, bezrefleksyjnym odwzorowaniem rzeczywistego, która nie spełnia się w trywialnej funkcji reprodukowania świata, ale próbuje zgłębiać jego zmysłową powierzchnię, niesie w sobie nieuchronnie pewien charakterystyczny nadmiar. Nadmiar znaczenia. To znaczenie wychodzi, niemal namacalnie, poza ramę zdjęcia, nie chce się w nim umiejscowić. Rozprzęga się we wszystkich kierunkach, transcenduje jego powierzchnię, unosi się w przestrzeni wraz z oglądającym. Nie pozwala się przyszpilić, nazwać, zdefiniować. Mówimy wtedy o pojawieniu się obrazów symbolicznych, wchodzących w ciemne rewiry metaforycznych odniesień. Przypominają one sny na jawie: obrazy będące przedziwnym połączeniem snu, wyobraźni i rzeczywistego. Tak, fotografia bywa snem na jawie. Fascynującym snem rozpiętym między biegunami piękna i grozy. Stopy równo ułożone na kamiennym gzymsie. W ich stronę pełznie wąż. Czas staje na ostrzu noża, nic jeszcze nie jest przesądzone. Napięcie rośnie.
Piotr Matywiecki, poeta
Po czerni
Wszystko, co ukazują te fotografie, a także to, co domyślne, rodzi się z czerni. Bo to jest czerń niezwykła, tak pierwotna jakby unaoczniała pramaterię, która przeobraża się w ludzi, zwierzęta, pejzaże, rzeczy. Wiele jest tutaj wzrokowej ascezy, wiele pustek – jedne z nich jakby ustępowały miejsca fotografowanym obiektom, inne jakby te obiekty wypierały z przestrzeni. Pustek jest co najmniej tyle samo, co obiektów. Ta wzrokowa asceza zadziwiająco łatwo przechodzi w skrywaną obfitość, bo przecież jestestwa ukazane w fotografiach bytują niezwykle intensywnie, im większa otacza je pustka, tym bardziej są sobą przepełnione. Nie o wszystkich bytach i dotyczących ich sprawach zdołam napisać, zresztą one bronią się przed wysłowieniem, bo podobnie jak pustka uwyraźnia byty, milczenie uwyraźnia to, co one chcą o sobie przekazać.
Oto z pustej budowli widok na pusty morski brzeg – czerń, z której wyłaniają się te puste zjawy żąda dla siebie naszego pustego wzroku. Czy będziemy mieli siłę, żeby dla zadośćuczynienia czerni powstrzymać spojrzenie? Oto z czerni rodzi się twarz z zamkniętymi oczami – jakby lękała się swojego zjawienia z macierzystej czerni i lękała się także powrotu do niej, zniknięcia. Może dlatego naznacza ją kilka białych smug. Czy dodadzą pewności? Oto naga stopa, do której podpełza wąż. Stopa ufnie spoczywa na ziemi, wąż jest zagrożeniem. Jedno i drugie stworzyła czerń – jest dobrem i złem. Oto rozpłatane truchło zwierzęcia. Otacza je czerń i czerń je wypełnia. Czerń je urodziła
na znak tego, że czerń zabija. Oto znaki dłoni odciśnięte na ścianie. Nie wiem, czy to ściana budynku, czy ściana jaskini (w jaskiniach nasi przodkowie zostawiali takie odciski). Ta ściana jest delikatnie rozjaśniona. Zapewne czerń się rozjaśnia pod naciskiem ludzkiej tworzącej dłoni. Czerń rodzi ścianę, a człowiek w tym porodzie pomaga. Oto na tle graffiti tańczy półnagie dziecko. Graffiti tworzyła tańcząca ręka, ciało dziecka stworzyła tańcząca czerń tej fotografii. Oto las młodych brzózek. Ich białe smużki upstrzone ciemnymi plamkami dodają
niewinności nieco czarnej winy. Bo może przedświat, z którego wszyscy się wywodzimy, poczerniał w naszej genetycznej pamięci? Ostatnia karta albumu. Nie wiem, co to jest… Łodyga, wąż, brzeg czegoś widziany z wysoka, przecinek w istnieniu? – Cokolwiek to jest, nie można stwierdzić, czy rozdziela czerń, czy ją spaja. To bardzo mądre zakończenie – nie wiemy przecież, czy czerń zrodziła nas na samotność samotną, czy na wspólnotę samotności…
Ten album jest przygodą czarnego tworzywa, przygodą oczu chcących, żeby z czerni narodziły się formy świata, przygodą wyobraźni, która te formy wywiedzie na światło. To jedno z tych nielicznych dzieł, po których świat uwidocznia się w czarnym świetle początku i końca. Po odwróceniu ostatniej karty widzimy świat pierwszy i ostatni.
Jack Kornfield, nauczyciel buddyjski, pisarz, doktor psychologii klinicznej
Fotografie Anity są piękne. Zapraszają do uważnej, miłującej wrażliwości, żebyśmy na nowo zobaczyli tajemnicze formy wizualne, które cały czas prezentują życie naszym oczom, a my tego nie zauważamy.
Ta książka jest niesamowita! Najlepsza książka w mojej kolekcji. Te detale. Perfekcyjny druk. Wspaniały papier. Szycie nićmi. Twoje myśli — lekko transparentne — prowadzące pomiędzy stronami. Wstrzymałem oddech, gdy otworzyłem rozkładówkę z pustym stołem pośrodku. Wszystko jest dokładnie takie, jak powinno być. Okładka. Wyklejka. W zdjęciach czuć obecność. To nie jest po prostu wydrukowana książka. Skala tonalna jest niewiarygodna. Każda strona została świadomie i z ogromną uważnością zaplanowana. To arcydzieło.
Książka jest przepiękna – najpiękniejsza książka fotograficzna roku, w każdym detalu. Oglądam i oglądam z podziwem i wzruszeniem – koncepcja, projekt, cała opowieść: tekst i obrazy, myślę, że rytm jest w niej i dźwięk. Niesamowity talent.
Widzę te obrazy, gdy zamykam oczy, i noszę je w sobie jak sny.
Jest ze wszech miar niezwykła. To zarazem piękny przedmiot wydany z uczuciem, elegancją, subtelnością i wyjątkową kulturą, a jednocześnie w tej swojej szlachetności nie zdominował samego obrazu, jego treści i przekazu.
Brakuje mi słów… obrazy i tekst są piękne i poruszające, a projekt książki — znakomity.
Piękne prace, świetna edycja, papier plus okładka. Tekst i te drobne, niepozorne niby zabiegi graficzne. Jestem szczęśliwa, że moja biblioteczka została ubogacona tą publikacją.
Książka jest wspaniała! Wymaga ciszy i skupienia, jest medytacyjna.
Ten album nie tylko się podoba, ale myślę, że w pewien sposób wyznacza nowe standardy w tym temacie.